Występujące w ustawie o emeryturach pomostowych (art. 3 ust. 4 i 5) kryterium pracy „w pełnym wymiarze czasu pracy” oznacza, że pracownik musi być zatrudniony w wymiarze, co najmniej 8 godzin na dobę, 40 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym lub w pełnym wymiarze godzin określonych dla danego rodzaju pracy, jeżeli wymiar ten został skrócony na podstawie art. 145 k.p. lub innych przepisów szczególnych. Nie oznacza to, że praca ma być wykonywana stale i bez przerwy przez dobowy wymiar czasu pracy. Aby określoną pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze można było uznać za pracę wykonywaną w pełnym wymiarze czasu pracy, istotne jest, żeby pracownik został zatrudniony do wykonywania tej właśnie pracy i żeby jej wykonywanie stanowiło jego podstawowy obowiązek. Dopuszczalne jest więc, aby w przerwach w wykonywaniu określonej pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, pracownik wykonywał również inne obowiązki, zlecone przez przełożonych lub wynikające z zakresu obowiązków.