Osoby posiadające długoletni staż pracy, a tracące zatrudnienie mogą się ubiegać o przyznanie im świadczenia przedemerytalnego, jeśli spełnią  warunki określone w art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252).

To znaczy, że prawo do świadczenia przedemerytalnego nabywa osoba, która jest zarejestrowana jako bezrobotna i pobierała przez okres co najmniej 6 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych oraz:

- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji zakładu pracy lub niewypłacalności pracodawcy w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w którym była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat kobieta oraz 61 lat mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 dla mężczyzn, lub

- do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenie społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej  56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

- zarejestrowała się we właściwym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat kobieta i 25 lat mężczyzna, lub

- do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

- do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn. Wysokość świadczenia przedemerytalnego wynosi 757,79 zł (wysokość ulegnie zmianie od 1 marca br. Zgodnie z art 3. ww. ustawy świadczenie przedemerytalne jest waloryzowane na zasadach i terminach przewidzianych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS.

Natomiast art. 5 i 6 wspomnianej ustawy o świadczeniach przedemerytalnych regulują możliwość łączenia pobierania świadczenia przedemerytalnego (zasiłku przedemerytalnego) z uzyskiwaniem innego dochodu.

Zgodnie z tymi przepisami  świadczenie przedemerytalne ulega zmniejszeniu lub zawieszeniu w przypadku osiągania przychodu, o którym mowa w ww. artykułach, jeżeli: łączna kwota świadczenia przedemerytalnego i dodatkowego dochodu przekracza miesięcznie 50% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do celów emerytalnych, zwanej dalej „dopuszczalną kwotą dochodu", a łączny przychód nie jest jednak wyższy niż kwota 70% tego wynagrodzenia, zwane „graniczną kwotą przychodu" (obecnie 2078 zł).

Jeśli łączna kwota świadczenia przedemerytalnego i dodatkowego przychodu przekracza dopuszczalną kwotę przychodu, świadczenie przedemerytalne ulega zmniejszeniu o kwotę tego przekroczenia pomniejszoną o obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne niezależne od ubezpieczonego, ustalone od kwoty tego przekroczenia z tym, że świadczenie przedemerytalne nie może być niższe niż 335 zł. W przypadku, gdy kwota przychodu przekracza graniczną kwotę przychodu, świadczenie przedemerytalne ulega zawieszeniu. Oznacza to, iż łączny dochód możliwy do osiągania przez osobę pobierającą świadczenie przedemerytalne bez jego zawieszania wynosi ponad 2400 zł.

Rozliczenie przychodu zgodnie z art. 6 ww. ustawy następuje w formie rozliczenia rocznego, po zakończeniu roku rozliczeniowego, ustalonego od dnia 1 marca każdego roku do dnia ostatniego lutego następnego roku. Oczywiście zgodnie z ust. 2 wspomnianego artykułu okres, z którego ustala się kwoty roczne, ulega odpowiedniemu skróceniu w roku rozliczeniowym, w którym prawo do świadczenia przedemerytalnego powstało, ustało lub wypłata tego świadczenia była wstrzymana z przyczyn określonych w art. 4 tj. nabycia prawa do renty. A zatem rok rozliczeniowy winien obejmować wyłącznie okres pobierania wspomnianego świadczenia. Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z ust 5. art. 6 osoba pobierająca świadczenie przedemerytalne jest obowiązana zawiadomić organ rentowy wypłacający to świadczenie o okolicznościach powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do tego świadczenia.